“The Grave”, was made in Slovakia during XV SOCHA an OBJEKT Sculpture Festival in Bratislava and PIESTANY in 2010.  Dimensions: 900x400x140 cm; OSB board, grass; project has a feature of a living organism - grass needs to be watering and trim regularly.

The Grave – A Living Sculpture
Statement on the 2010 Realization in Slovakia

Although the realization in Slovakia was a development of a project I originally created at I-Park in the United States in 2009, the introduction of grass brought about a significant transformation—both formally and symbolically.At the heart of this work lies a crucial dichotomy: it is a Grave, but not one of finality and forgetting. Rather, it is a grave that must be tended, cared for, and maintained. The grass needs to be watered regularly, and occasionally trimmed, to prevent it from appearing neglected or abandoned. The surface, layered with plywood sheets topped with soil and seeded grass, forms a sculptural counterpart to the excavated negative space in the ground—shaped like a reclining body lying on its right side, as seen from above.This cavity in the ground is less vulnerable to drying, as it draws moisture directly from the surrounding soil. Symbolically, what lies beneath the surface already belongs to the Earth. Like a body placed into a grave, it becomes part of the landscape, a gesture of surrender and reintegration into the natural order.Conversely, the elements above ground—those that rise out of the landscape—require ongoing care. Without it, they may wither and become a literal embodiment of neglect and death. This fragile contrast points to the dual nature of memory and presence, of what is remembered and what must be actively sustained.This work exemplifies the idea of a living sculpture—one that not only transforms over time but also demands human attention and engagement. In doing so, it invites opportunities for collective responsibility and social integration, potentially becoming a meaningful focal point for a local community.

O realizacji na Słowacji, 2010. Chociaż realizacja na Słowacji była rozwinięciem projektu, który stworzyłem w 2009 roku w I-Park w Stanach Zjednoczonych, to wprowadzenie trawy znacząco zmieniło zarówno formę, jak i symbolikę dzieła.W centrum tej pracy znajduje się istotna dychotomia: jest to Grób, ale nie taki, który symbolizuje ostateczność i zapomnienie. To grób, o który należy dbać, podlewać go regularnie i od czasu do czasu przycinać trawę, aby nie wyglądał na opuszczony czy zaniedbany. Powierzchnia – warstwy płyt przykryte ziemią i obsiane trawą – dopełnia wykop w kształcie ciała leżącego na prawym boku, widocznego z lotu ptaka.Wydrążona przestrzeń ziemna nie jest szczególnie narażona na wyschnięcie, ponieważ czerpie wilgoć bezpośrednio z otaczającej gleby. Symbolicznie to, co znajduje się pod powierzchnią, już do niej należy – jak ciało złożone do grobu, staje się częścią pejzażu i ziemi.Natomiast elementy wyniesione ponad poziom gruntu wymagają ciągłej troski – bez niej obumierają, stając się dosłownym symbolem opuszczenia i śmierci. Ta krucha równowaga wskazuje na dualizm pamięci i obecności, tego, co zostaje zapamiętane i co musi być nieustannie podtrzymywane.Dzieło to jest przykładem rzeźby żywej – takiej, która nie tylko ulega przemianom w czasie, ale także wymusza ludzką obecność i zaangażowanie. Może w ten sposób stać się ogniskiem integracji społecznej, pełniąc funkcję znaczącego i trwałego punktu odniesienia w przestrzeni lokalnej wspólnoty.

Film:  https://www.youtube.com/watch?v=w_G9CNhY4Hw 

Adam Kalinowski 2010