“BAREFOOT PARK” – A Journey Through Time and Space in a State of Relaxation
The project was awarded as EXELLENT PRODUCT at the International Design Competition 2004, Osaka, Japan.

Project for realization in urban space

“The foot feels the foot when it feels the ground.”
– Zen saying

The essence of the project is for us to touch "ourselves" by opening up to the infinite diversity of existence — both natural and man-made. An important aspect of the project is the relationship between the natural and the human-made. The goal is to experience and become aware of the equal value of the elements used in the project — those of natural origin and those created by humans — while acknowledging their diversity and difference. Our bodies need a certain sensory shock due to the lifestyle of a highly specialized technological civilization, which isolates many human senses from oneself. We, Earthlings, must learn to respect the Earth we walk on, because our existence — together with everything the Earth carries — is one. Beyond sight, which holds cultural priority, and hearing, the sense of touch can also provide us with much information about the surrounding world, as well as a unique sensory experience. Reality, after all, also has a tactile dimension. This is the philosophical foundation of the project. Thanks to vision and touch, the project aims to enable a "journey" through diverse experiences: through past times of war and peace, daily gestures and behaviors, small and great discoveries — all activating the present moment, through a tactilely experienced past. It’s a textural experience — a collection of countless surfaces and spaces, both real and entirely imagined: e.g., the surface of Mars, ruins of Pompeii, ocean floors, or the imprints of tangled railway lines, battlefields, etc. This experience would have the character of an archaeological excavation, to be explored in a state of relaxation. A world in miniature — a multitude of experiences in one. The textures range from very smooth and polished (which calm the participant) to shiny, rough, and even irritating (prickly), so that traversing them would pose a certain challenge. Each station’s artistic design, semantic meaning, and surface type create the artistic sense of that station. The goal is to offer the broadest possible spectrum of sensory experience. The journey of a barefoot, unshod foot symbolizes openness, acceptance, and, in a deeper dimension, sensitivity to the surrounding space. It is a direct, unmediated journey. At the same time, the stations would also serve a therapeutic function, as zones for passive acupressure. The world, as a cosmos, is a unity and a totality at the same time. Its boundaries are gradually becoming part of our consciousness. Thus, we should create models that bring us closer to its structure and function — including our unique way of existing alongside other living organisms. The richness and multidimensionality of our perception of the world is essential for our existence and cognitive capabilities in the future.

Here, people living in harmony with nature — such as remaining Aboriginals, Bushmen, or Amazonian Indians — surpass us. Through uncovered skin, they maintain direct contact with the space and time of their ancestors. They could offer us valuable experience in the realm of "unmediated" existence.

Primary Goals of the Project:
Play and relaxation
Knowledge and reflection

REALIZATION

Imprints and casts in various materials (e.g., colored concrete), but also possibly constructed using stone blocks, synthetic materials, or reinforced earth planted with shrubs, etc. The surfaces may vary in color, physical and chemical composition. They may be embedded or imprinted with small natural objects — pebbles, shells, wood fragments, seeds, nuts — as well as manufactured items — transistor radios, Walkmans, bottles, screws, mechanical parts, everyday objects. Such bas-reliefs can be installed individually in public spaces or combined into themed stations in the form of a park. The range of applications is practically unlimited — from real to entirely imagined. Several prominent sculptor-artists could be invited to design individual stations that would together form a single park space. Each station would be a different kind of walkable bas-relief. A network of such parks could be created around the world. Locations would depend on the size of the stations — e.g., in parks, inside public buildings like shopping centers, rooftops, etc.
A variant could include adapting the project for gallery spaces — then as a temporary installation. The park would require a designated area with running water for foot care.

THE GREAT TACTILE MANDALA — this is the symbolic meaning of the Barefoot Park. (An external map of the brain.) The project is designed to activate public space. It can be implemented in any configuration — outdoors or indoors.
It can be tailored to specific socio-cultural realities, evoking both significant and overlooked meanings. A HUGE TACTILE MANDALA – this could be the significance of the Bare Foot Park.  (External map of the brain).

References:

1.EXAMPLES OF APPLICATIONS (STATIONS)
Labyrinth – built from reinforced earth  overgrown with different shrubs
Human face
Text of, for example, concrete poetry
Micro world – cell structure, atoms…
Zen stone gardens
A shipwreck lying at the bottom of the sea
Hiroshima after explosion of the atomic bomb
A negative of the area seen from the bird’s eye view
The sky with clouds
Mandalas
Religious, political symbols, etc.

2. EXAMPLES OF SURFACE TYPES:
Looses pebbles from the seaside
Surface of a coral reef
Small, fine objects such as marbles, bolts,
Small ponds filled with rainwater (application in concrete)
Imprints of car wheels, car bodies, footprints, handprints; animal prints.
Shrubs, plants of various substances,
Different types of grit, stones, sand, etc.
Various perishable materials, both natural and manmade.
Different types of forest bed, grass, twig, etc.

Recycled materials/:
- Plastic (grouped according to color and quality / article type.
- metal (car sheet metal plates, parts of mechanisms, etc.)
- Cut -up tire treads
- used wooden material
- from a scrap yard, elements grouped into, e.g., pots, spoons, frying pans, etc., or made from plastic.

3. Form of specific stations:
- Open
- closed

PICTORAL EXAMPLES:
File 1.Oval „Cosmic” station – recalling geological and cosmic contexts, multilevel.
File 2.Round „Terrestrial” station – recalling organic contexts and created by man, multilevel.
File 3.Conceptual station based on a geometric plan, multilevel.
File 4. Conceptual station with a homogenous concrete basis, single-level
File 5. Hypothetic projection of the whole park.

Re.1,2,3
The difference in levels between planes fluctuates, and depending on the station can reach 200cm between the lowest and highest planes. Stations can differ in dimensions – from relatively small ones which could be installed, for example, in private gardens, to big ones arranged in public places.
Particular multilevel stations can have various types of surfaces, made of both natural elements such as sand, gravel, clay, stone, minerals etc, as well as organic elements such as grass, wood, fruits, flowers etc., or manufactured products or recovered materials from recycling like: plastic or metal car parts, cut tires, art works, anything from scrap yard that could be useful, books etc.etc. Any living creatures are welcomed to the project...
Re.4
The single-level station is made, e.g., from concrete (which can be colored or painted with adequate paint) with surface applications made from color resins in order to vary sensory properties of the station’s plane.

PARK OF AUTO - CREATION – a self-renewable social space.

„PARK BOSEJ STOPY” - Podróż w czasie i przestrzeni w stanie relaksu.
Projekt do realizacji w przestrzeni miejskiej.

„Stopa czuje stopę, gdy ta czuje ziemię”.
Powiedzenie Zen.
Projekt został wyróżniony jako EXELLENT PRODUCT na International Design Competition 2004, Osaka, Japonia.

Istotą projektu jest abyśmy dotknęli „samych siebie”, otwierając się na nieskończoną różnorodność bytu, zarówno tego istniejącego naturalnie jak i tego wytworzonego przez człowieka. Ważnym aspektem projektu jest relacja tego co naturalne, do tego, co wytworzone przez człowieka. Temu ma służyć doświadczenie i uświadomienie sobie równowartościowości użytych elementów w projekcie - tych pochodzenia naturalnego jak i elementów wytworzonych przez człowieka. Jednocześnie jednak ich różnorodności, inności. Nasze ciało potrzebuje pewnego sensorycznego szoku, za sprawą stylu życia w wysoko wyspecjalizowanej cywilizacji technicznej, która izoluje szereg zmysłów człowieka od niego samego.
My, Ziemianie musimy nauczyć się szanować Ziemię, po której stąpamy, bo nasze istnienie, wraz ze wszystkim, co niesie ze sobą Ziemia to jedność. Poza tym, obok zmysłu wzroku, który ma kulturowy priorytet, oraz słuchu, zmysł dotyku, może nam także dostarczyć wielu informacji o otaczającym świecie, a także niepowtarzalnego z niczym innym doświadczenia zmysłowego. Świat, rzeczywistość ma przecież, również wymiar fakturalny. Taki jest filozoficzny sens tego projektu.
Dzięki zmysłowi wzroku i dotyku, projekt ma umożliwiać „podróż” przez zróżnicowane doświadczenie; przez miniony czas wojny i pokoju, drobnych, codziennych zachowań, gestów, odkryć małych i wielkich, uaktywniające czas teraźniejszy, przez dotykowo doświadczaną przeszłość. Doświadczenie fakturalne, zbiór wielkiej ilości powierzchni i przestrzeni istniejących realnie, ale także całkowicie wymyślonych. Np. powierzchni Marsa i śladów zniszczeń w Pompei, dna oceanu i odciski plątaniny linii kolejowych, pobojowiska po bitwie itd. Doświadczenie miałoby jakby walor odkrywki archeologicznej, którą poznawalibyśmy w stanie relaksu. Świat w pigułce, wielość doświadczenia w jednym. Użyte faktury od bardzo gładkich, wypolerowanych
( których dotknięcie tonizuje widza), przez świecące, do szorstkich czy nawet drażniących (kłujących), tak by pokonanie ich stanowiłoby pewne wyzwanie dla uczestnika. Ukształtowanie plastyczne danej stacji, jej plastyczna semantyka oraz rodzaj użytej nawierzchni, tworzą sens plastyczny danej stacji. Celem jest możliwie szerokie spektrum doświadczenia zmysłowego.
Podróż bosej, nieobutej stopy jest uobecnieniem otwartości, akceptacji i w dalszym wymiarze, wrażliwości na otaczającą przestrzeń*. Jest podróżą w stanie niezapośredniczonym. Jednocześnie stacje, będą pełniły w pewnym stopniu funkcję terapeutyczną, jako swoiste pola do stosowania biernej akupresury.

UWAGI ODAUTORSKIE

Świat jako kosmos jest jednością i pewną całością jednocześnie. Jego granice powoli stają się udziałem naszej świadomości. Tak, więc powinniśmy tworzyć modele przybliżające nam jego strukturę, jak i funkcjonowanie – włączając także nasz, niepowtarzalny sposób istnienia obok innych żywych organizmów. To, jak bogato i wielowymiarowo go postrzegamy, jest ważny dla naszego istnienia i naszych możliwości poznawczych w przyszłości.

* Tu przewagę nad nami, ludźmi żyjącymi w stanie zaawansowanej cywilizacji technicznej, mają ludzie żyjący w stanie nagości w naturze, jak niedobitki Aborygenów, Buszmenów czy Indian z Amazonii. Poprzez odkrytą skórę, pozostają w bezpośredniej łączności z przestrzenią i czasem przodków. Mogliby nam służyć dużym doświadczeniem w zakresie egzystencji „niezapośredniczonej”.

Cele zasadnicze projektu:
-Zabawa, relaks
-Poznanie, refleksja.

REALIZACJA
Odciski, odlewy w różnych materiałach (Np. w kolorowym betonie), ale mogłyby być także wykonstruowane przy pomocy kostki kamiennej, tworzyw sztucznych czy umocnionej ziemi porośniętej różnymi krzewami itp. Użyte nawierzchnie mogą być zróżnicowane jakościowo, jeśli chodzi o ich właściwości kolorystyczne, skład fizyczny i chemiczny itp. Mogą być wykładane ( albo wtapiane w nawierzchnie lub tworzone odciski przedmiotów), jakimiś drobnymi przedmiotami pochodzenia naturalnego, jak
kamyki, muszle, kawałki drewna, nasiona, orzechy itp. jak i przedmiotami wyprodukowanymi przemysłowo jak Np. radia tranzystorowe, walkmany, butelki, śruby, części mechanizmów, przedmioty codziennego użytku itp.
Tego typu płaskorzeźby można umieszczać pojedynczo w miejscach publicznych oraz w formie zbioru odpowiednio dobranych stacji w formie Np. parku.
Jest praktycznie nieograniczony zakres użytych aplikacji; od realnie istniejących do całkowicie wykreowanych. Można zaprosić kilku wybitnych artystów-rzezbiarzy do zaprojektowania poszczególnych stacji, które będą tworzyły razem jedną przestrzeń parkową. Dane stacje będą w istocie różnorodnymi w formie płaskorzeźbami do chodzenia. Można by utworzyć sieć takich parków w wielu miejscach na ziemi.

Miejsca lokalizacji są zależne od skali danych stacji, ale można przyjąć, że stacje mogłyby być instalowane w parkach, wewnątrz budynków użytkowych typu centra handlowe, na dachach biurowców itp.
Jako wariant można także pomyśleć o przystosowaniu projektu do realizacji wewnątrz galerii. Wtedy miałby charakter czasowy.

W parku trzeba by wydzielić miejsce z bieżącą wodą do pielęgnacji stóp.

WIELKA DOTYKOWA MANDALA – taka miałaby być wymowa Parku Nagiej Stopy.  (Zewnętrzna mapa mózgu).

Projekt jest przeznaczony do aktywowania sfery publicznej. Może być zrealizowany w dowolnej konfiguracji na otwartym powietrzu lub w przestrzeni zamkniętej.
Może być dostosowany do konkretnej rzeczywistości społeczno – kulturowej, przywoływać znaczenia, które są ważne jak i te, które są przez nią pomijane.

Odnośniki:

1.PRZYKŁADOWE RODZAJE APLIKACJI
Labirynt – zbudowany z umocnionej ziemi porośniętej różnymi krzewami
Twarz ludzka
Tekst np. poezji konkretnej
Mikro świat – budowa komórkowa, atomy…
Kamienne ogrody Zen
Wrak leżący na dnie
Hiroszima po wybuchu atomowym
Negatyw terenu widziany z powietrza
Niebo z obłokami
Mandale
Symbole religijne, polityczne itp.itp.

2. PRZYKŁADOWE RODZAJE NAWIERZCHNI:
Luźne kamyki znad morza
Powierzchnia koralowca
Małe, drobne przedmioty np. kuleczki, śruby,
Oczka wypełnione wodą deszczową ( aplikacje w betonie)
Odciski od kół samochodowych, karoserii samochodowych, ślady stóp, dłoni; ślady zwierząt.
Krzewy, rośliny o różnej gramaturze,
Różne rodzaje grysiku, kamieni, piasku itp.
Różnorodne materiały nietrwałe, naturalne i wytworzone przez człowieka,
Np. żywność ( faktura warzywa, dziury w serze itp.)
Różne rodzaje ściółki leśnej, traw, patyków itp. Itp.

3. Forma danej stacji
- otwarta
- zamknięta

PARK AUTOKREACJI – samo odnawialna przestrzeń społeczna.

PLANSZE:
1.Stacja owalna „kosmiczna” – przywołująca kontesty geologiczne i kosmiczne,
wielopoziomowa.
2.Stacja okrągła „ziemska” – przywołująca konteksty organiczne i wytworzone przez człowieka, wielopoziomowa.
3.Stacja koncepcyjna oparta na planie geometrycznym, wielopoziomowa.
4. Stacja koncepcyjna o jednorodnym podłożu betonowym, jednopoziomowa
5. Hipotetyczny rzut całości parku.

Ad.1,2,3
Różnica poziomów między podestami waha się i w zależności od stacji, może wynosić, między najniżej i najwyżej położonym do 200 cm. Stacje mogą mieć wymiary zróżnicowane – od stosunkowo niedużych; które można by instalować np. w prywatnych ogródkach, do dużych, aranżowanych w miejscach publicznych.
W danych stacjach wielopoziomowych można zastosować bardzo zróżnicowane rodzaje nawierzchni.. czy również przedmioty wyprodukowane czy także materiały z odzysku (Recycling):
- z tworzyw sztucznych ( pogrupowane kolorystycznie i jakościowo/ artykułowo).
- metalowe ( blachy samochodowe, części mechanizmów itp.)
- pocięte bieżniki opon
- zużyte materiały drewniane
- dzieła sztuki
- najróżniejsze przedmioty codziennego użytku
- ze złomowiska, elementy pogrupowane Np. garnki, łyżki, patelnie, kółka, sworznie, tryby, śruby itp. oraz także jakiekolwiek przedmioty z tworzyw sztucznych.
Zarówno elementy pochodzenia naturalnego; jak:
- piasek, żwir, glina, kamień itp.
- wszelkie minerały
Czy o charakterze organicznym jak:
- trawa, gałęzie, drewno itp
- owoce, warzywa, kwiaty czy wszelkiego rodzaju rośliny.

Ad.4
Stacja jednopoziomowa wykonana jest np. z betonu, ( który może być kolorowany albo malowany odpowiednimi farbami), z aplikacjami wykonanych z kolorowych żywic na powierzchni, w celu zróżnicowania właściwości sensorycznych powierzchni stacji.

ADAM KALINOWSKI 2004

a "journey" through diverse experiences: through past times of war and peace, daily gestures and behaviors, small and great discoveries — all activating the present moment, through a tactilely experienced past. It’s a textural experience —